The anointing of Jesus.

Matthew 26.6-13 = Mark 14.3-9 = Luke 7.36-50  (John 12.1-8).


Code-switching will not work with your browser, as it does not support JavaScript.
Matthew 26.6-13. Mark 14.3-9. Luke 7.36-50.

 
 
 
6 Τοῦ δὲ Ἰησοῦ
γενομένου ἐν Βηθανίᾳ
ἐν
 οἰκίᾳ
Σίμωνος
 τοῦ λεπροῦ
 
7 προσῆλθεν αὐτῷ
γυνὴ
 
 
 
 
ἔχουσα
ἀλάβαστρον μύρου
βαρυτίμου
καὶ
 
 
 
κατέχεεν ἐπὶ
τῆς κεφαλῆς* αὐτοῦ
ἀνακειμένου.*
 
 
 
 
8 ἰδόντες δὲ
οἱ μαθηταὶ
γανάκτησαν,
 
λέγοντες·
 
Εἰς τί
ἡ ἀπώλεια αὕτη;

 
 
 
 
 
 
 
 
9 δύνατο γὰρ
τοῦτο
πραθῆναι

πολλοῦ
 
καὶ δοθῆναι
πτωχοῖς.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
10 γνοὺς δὲ ὁ
Ἰησοῦς

εἶπεν αὐτοῖς·
 
Τί κόπους παρέχετε
τ γυναικί;
 
 
 
 
 
 
 
 
ἔργον γὰρ καλὸν
ἠργάσατο
 εἰς ἐμέ·
 
 
11 πάντοτε γὰρ τοὺς
πτωχοὺς ἔχετε μεθ᾿
ἑαυτῶν,

 
 
ἐμὲ δὲ οὐ
πάντοτε ἔχετε·

 
12 βαλοῦσα γὰρ αὕτη
τὸ
 μύρον τοῦτο
ἐπὶ
 τοῦ σώματός
μου πρὸς τ
ἐνταφιάσαι με
ἐποίησεν.

13 ἀμὴν,
λέγω ὑμν,
ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ
τὸ εὐαγγέλιον
 τοῦτο
ἐν
 ὅλ
τ κόσμῳ,
λαληθήσεται
καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη
εἰς μνημόσυνον
αὐτῆς.

 
 
 
3 Καὶ ὄντος αὐτοῦ
ἐν Βηθανίᾳ
ἐν
 τ οἰκίᾳ
Σίμωνος
 τοῦ λεπροῦ
κατακειμένουαὐτοῦ
ἦλθεν
γυνὴ
 
 
 
 
ἔχουσα
ἀλάβαστρον μύρου
νάρδου πιστικῆς
πολυτελοῦς·
συντρίψασα τὴν
ἀλάβαστρον

 
κατέχεεν
αὐτοῦ τῆς κεφαλῆς.*
 
 
 
 
 
4 ἦσαν δέ
τινες
γανακτοῦντες
πρὸς
 ἑαυτούς·
 
 
Εἰς τί
ἡ ἀπώλεια αὕτη

τοῦ μύρου γέγονεν;
 
 
 
 
 
 
 
5 δύνατο γὰρ
τοῦτο
 τὸ μύρον
πραθῆναι ἐπάνω
δηναρίων
τρια
κοσίων
καὶ δοθῆναι
τοῖς πτωχοῖς·
καὶ ἐνεβριμῶντο
αὐτῇ.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
6 ὁ δὲ
Ἰησοῦς

εἶπεν·
Ἄφετε αὐτήν·
τί αὐτ
κόπους παρέχετε;
 
 
 
 
 
 
 
 
καλὸν ἔργον
ἠργάσατο
 ἐν ἐμοί.
 
 
7 πάντοτε γὰρ τοὺς
πτωχοὺς ἔχετε μεθ᾿
ἑαυτῶν,
 καὶ ὅταν
θέλητε δύνασθε
αὐτοῖς εὖ ποιῆσαι,

ἐμὲ δὲ οὐ
πάντοτε ἔχετε.

8 ὃ ἔσχεν ἐποίησεν·
 
προέλαβεν μυρίσαι
τ σῶμά
μου εἰς τὸν
ἐνταφιασμόν.
 
9 ἀμὴν δὲ,
λέγω ὑμν,
ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ
τὸ εὐαγγέλιον

εἰς ὅλον
τὸν κόσμον,
καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη
λαληθήσεται
εἰς μνημόσυνον
αὐτῆς.
36 Ἠρώτα δέ
τις αὐτὸν τῶν
Φαρισαίων ἵνα φάγῃ
μετ᾿ αὐτοῦ·

καὶ εἰσελθὼν
 
εἰς τὸν οἶκον
τοῦ Φαρισαίου
κατεκλίθη.
37 καὶ ἰδοὺ,
γυνὴ ἥτις ἦν ἐν τῇ
πόλει ἁμαρτωλός,
καὶ ἐπιγνοῦσα ὅτι

κατάκειταιἐν τῇ οἰκίᾳ
τοῦ Φαρισαίου,
κομίσα
σα
ἀλάβαστρον μύρου
 
38 καὶ στᾶσα
ὀπίσω παρὰ τοὺς
πόδας αὐτοῦ κλαίουσα,
τοῖς δάκρυσιν
ἤρξατο βρέχειν
τοὺς πόδας
 αὐτοῦ
καὶ ταῖς θριξὶν
τῆς κεφαλῆς* αὐτῆς
ἐξέμασσεν, καὶ κατεφίλει
τοὺς πόδας αὐτοῦ
καὶ ἤλειφεν τῷ μύρῳ.

39 ἰδὼν δὲ
 Φαρισαῖος
ὁ καλέσας αὐτὸν
εἶπεν ἐν
 ἑαυτῷ,
λέγων·
Οὗτος εἰ ἦν προφήτης,
ἐγίνωσκεν ἂν τίς
καὶ ποταπὴ ἡ γυνὴ
ἥτις ἅπτεται αὐτοῦ,
ὅτι ἁμαρτωλός ἐστιν.

40 καὶ ἀποκριθεὶς
ὁ Ἰησοῦς εἶπεν
πρὸς αὐτόν·
Σίμων, ἔχω σοί
τι εἰπεῖν.
ὁ δέ· Διδάσκαλε,
εἰπέ, φησίν.

41 Δύο χρεοφειλέται
ἦσαν δανιστῇ τινι·
ὁ εἷς ὤφειλεν
 δηνάρια
πεντα
κόσια,
 
 
 
ὁ δὲ ἕτερος πεντήκοντα.
42 μὴ ἐχόντων αὐτῶν
ἀποδοῦναι ἀμφοτέροις
ἐχαρίσατο. τίς οὖν
αὐτῶν πλεῖον
ἀγαπήσει αὐτόν;

43 ἀποκριθεὶς Σίμων
εἶπεν· Ὑπολαμβάνω
ὅτι ᾧ τὸ πλεῖον
ἐχαρίσατο.
ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ·
Ὀρθῶς ἔκρινας.

44 καὶ στραφεὶς
πρὸς τὴν γυναῖκα
τῷ Σίμωνι
 ἔφη·
Βλέπεις τ
αύτην
 
τὴν γυναῖκα;
εἰσῆλθόν σου εἰς τὴν
οἰκίαν· ὕδωρ μοι ἐπὶ
πόδας οὐκ ἔδωκας·
αὕτη δὲ τοῖς δάκρυσιν
ἔβρεξέν μου τοὺς
πόδας καὶ ταῖς
θριξὶν αὐτῆς ἐξέμαξεν.

45 φίλημά μοι οὐκ
ἔδωκας· αὕτη δὲ
ἀφ᾿ ἧς εἰσῆλθον οὐ
διέλιπεν καταφιλοῦσά
μου τοὺς πόδας.

 
 
 
 
 
 
 
46 ἐλαίῳ τὴν κεφαλήν
μου οὐκ ἤλειψας·
αὕτη δὲ
 μύρ
ἤλειψεν
 τοὺς πόδας
μου.
 
 
47 οὗ χάριν
λέγω σοι,
ἀφέωνται αἱ
ἁμαρτίαι αὐτῆς
αἱ πολλαί,
ὅτι ἠγάπησεν πολύ·
ᾧ δὲ ὀλίγον ἀφίεται,
ὀλίγον ἀγαπᾷ.

48 εἶπεν δὲ αὐτῇ·
Ἀφέωνταί σου
αἱ ἁμαρτίαι.

49 καὶ ἤρξαντο οἱ
συνανακείμενοι λέγειν
ἐν ἑαυτοῖς·
Τίς οὗτός ἐστιν
ὃς καὶ ἁμαρτίας
ἀφίησιν;

50 εἶπεν δὲ
πρὸς τὴν γυναῖκα·
Ἡ πίστις σου
σέσωκέν σε·
πορεύου εἰς εἰρήνην.
Extant: Ƿ45 ~Ƿ64 א A B D L W Δ Θ 1 13 Byzantine. Extant: א A B C D L W Δ Θ Ψ 1 13 Byzantine. Extant: ~Ƿ3 ~Ƿ75 ~Ƿ82 א A B D L W Δ Θ Ψ 1 13 Byzantine.
 
45 εισηλθον (א A B D Lcorrected W Δ Θ Ψ 1 Byzantine) / εισηλθεν (L* 13).
Eusebius 276-277.
Word count: 107.
Previous: Matthew 26.1-5.
Next: Matthew 26.14-16.
Eusebius 158-159.
Word count: 124.
Previous: Mark 14.1-2.
Next: Mark 14.10-11.
Eusebius 74.
Word count: 271.
Previous: Luke 7.18-35.
Next: Luke 8.1-3.
Matthew 26.6-13. Mark 14.3-9. Luke 7.36-50.

 
 
6 But when Jesus
was in Bethany,
in
 the house
of Simon the leper,
 
 
7 a woman
came to him
 
 
 
 
 
who had
an alabaster of
expensive perfume,
and
 
she poured it
upon his head*
while he was
lying* back.
 
 
 
 
 
8 But upon seeing
this the
 disciples
became
 indignant,
 
saying:
 
Why
this destruction?

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
9 For this
could have been sold
for

much
and given
to destitute
 people.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
10 But Jesus
 
said to them:
 
Why do you make
trouble for
 the woman?
 
 
 
 
 
 
 
 
For she has done a
beautiful work for me.

 
11 For the destitute
you have with you always,

 
 
but me you
do not always have.

 
12 For, when
she cast this
perfume upon
my body,
she did it
toward
 my burial.
13 Amen,
I say to you,
wherever this gospel
is preached
 in
the whole world,
what she did
will also be spoken
in memory of her.

 
 
3 And as he
was in Bethany,
in
 the house
of Simon the leper,
lying down,*
 
a woman
came
 
 
 
 
 
who had
an alabaster of
perfume, pure nard,
very costly; having
broken the alabaster

she poured it
on his head.*
 
 
 
 
 
 
 
4 But
some
were
 indignant
amongst themselves:
 
 
Why has
this destruction
of perfume happened?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5 For this perfume
could have been sold
for
 over three
hundred denarii
and given
to
 the destitute;
and they were
scolding her.

 
 
 
 
 
 
 
6 But Jesus
 
said:
Leave her;
why do you make
trouble for
 her?
 
 
 
 
 
 
 
 
She has done a
beautiful work toward me.

 
7 For the destitute
you have with you always,

and whenever you
wish you can do good
for them,
 but me you
do not always have.

8 She did what
she could;

she
perfumed
my body
beforehand
for
 my burial.
9 But amen,
I say to you,
wherever the gospel
is preached
 into
the whole world,
what she did
will also be spoken
in memory of her.
36 But one of the
Pharisees asked him
to eat with him,

and, having come
 
into the house
of the Pharisee,
he reclined.

37 And behold,
there was
 a woman
who was in the city,
a sinner, and when
she found out that
he was
 lying down*
in the house
of the Pharisee,
she brought

an alabaster of
perfume
38 and stood behind
him at his feet, weeping,
and began to wet

his feet
with her tears
and was wiping them
with the hairs of
her
 head,* and she
kissed his feet and
anointed them
with perfume.

39 But upon seeing
this the
 Pharisee
who had called him
said to him
self,
saying:
If this man were a
prophet, he would
know who and what
kind is this woman
who is touching him,
that she is a sinner.

40 And Jesus
answered and said
toward him:
Simon, I have something
to say to you.
And he says:
Say it, teacher.

41 There were two
debtors for a lender;
the one owed five

hundred denarii,
and the other owed fifty.
42 When neither had
the means to give it
back, he gifted them.
Which of the two, then,
will love him more?

43 Simon answered
and said: I suppose the one
to whom he gifted more.
And he said to him:
You judged correctly.

44 And he turned
toward the woman and

said to Simon:
Do you see

 
this woman?
I came into your house;
you gave me no
water upon my feet;
but she wet my feet
with her tears
and wiped them
with her hair.

45 You gave me
no kiss; but
 she has not
left off kissing my feet
from when she came in.

 
 
 
 
 
 
46 You did not anoint
my head with oil, but

she anointed
my feet
with
 perfume.
 
 
47 On this account
I say to you,
her many sins
are forgiven,
since she loved much;
but he who is forgiven
little loves little.

48 And he said to her:
Your sins are forgiven.

49 And those who
were lying back with him
began to say
among themselves:
Who is this who
also forgives sins?

50 But he said
toward the woman:
Your faith
has saved you;
journey in peace.
John 12.1-8.
1 Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν Ἰησοῦς. 2 ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει, ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ. 3 ἡ οὖν Μαριὰμ λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου ἤλειψεν τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξεν ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου. 4 λέγει δὲ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι· 5 Διὰ τί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶδόθη πτωχοῖς; 6 εἶπεν δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ᾿ ὅτι κλέπτης ἦν καὶ τὸ γλωσσόκομον ἔχων τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν. 7 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· Ἄφες αὐτήν, ἵνα εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τηρήσῃ αὐτό· 8 τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ᾿ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.
Extant: Ƿ66 ~Ƿ75 א A B D L W Δ Θ Ψ 1 13 Byzantine.
 
1 Λαζαρος (א B L W) / Λαζαρος ο τεθνηκως (Ƿ66 A D Δ Θ Ψ 1 13 Byzantine).
8 τους πτωχους γαρ παντοτε εχετε μεθ εαυτων, εμε δε ου παντοτε εχετε (Ƿ66 א A B W Δ Ψ 1 13 Byzantine) / τους πτωχους παντοτε εχετε μεθ εαυτων, εμε δε ου παντοτε εχετε (L Θ) / τους πτωχους γαρ παντοτε εχετε (Ƿ75, probably due to homoioteleuton) / — (D). Uncial 0250 omits both verse 7 and verse 8.
Eusebius 97b-98.
Word count: 143.
Previous: John 11.54-57.
Next: John 12.9-11.
1 Six days before the Passover, therefore, Jesus came to Bethany, where Lazarus was, whom Jesus raised from the dead. 2 So they made a supper for him there, and Martha was serving, and Lazarus was one of those lying back with him. 3 Mary therefore took a liter of perfume pure nard, very expensive, and anointed the feet of Jesus and wiped his feet with her hairs; and the house was filled with the aroma of the perfume. 4 But Judas Iscariot, one of the disciples, who was about to give him over, says: 5 Why was this perfume not sold for three hundred denarii and given to those who are destitute? 6 But he said this, not because he was concerned about the destitute, but rather because he was a thief and, since he had the money box, he used to pilfer the things cast into it. 7 Jesus therefore said: Leave her, so that she may keep it for the day of my burial. 8 For the destitute you have with you always, but me you do not always have.

Notes and quotes.