The times and seasons.

The parallels between 1 Thessalonians 4.15-5.1 and Acts 1.6-11.


Olivet is not the only source of parallels for the Pauline discussion of the παρουσια in 1 Thessalonians 4.13-5.1. There is also a strong connection with Acts 1.6-11, the account of the ascension:

1 Thessalonians 4.15-5.1. Acts 1.6-11.
Τουτο γαρ υμιν λεγομεν εν λογω κυριου,
οτι ημεις οι ζωντες οι περιλειπομενοι
εις την παρουσιαν του κυριου
ου μη φθασωμεν τους κοιμηθεντας·
οτι αυτος ο κυριος εν κελευσματι,
εν φωνη αρχαγγελου
και εν σαλπιγγι θεου,
καταβησεται απ ουρανου,
και οι νεκροι εν Χριστω
αναστησονται πρωτον, 
επειτα ημεις οι ζωντες
οι περιλειπομενοι αμα συν αυτοις
αρπαγησομεθα εν νεφελαις
εις απαντησιν του κυριου εις αερα·
και ουτως παντοτε συν κυριω εσομεθα.
ωστε παρακαλειτε αλληλους
εν τοις λογοις τουτοις.
 
 
 
 
 
 
περι δε των χρονων και των καιρων,
αδελφοι,
ου χρειαν εχετε υμιν γραφεσθαι.

For this we say to you by the word of the Lord,
that we who are alive and remain
to the advent of the Lord
will not precede those who have fallen asleep,
because the Lord himself, with a shout,
with the voice of the archangel
and with the trumpet of God,
will descend from heaven,
and the dead in Christ
will rise first.
Afterward we who are alive
and remain will be raptured up
together with them in the clouds
to meet the Lord in the air,
and thus we will be with the Lord for all time.
Therefore comfort each other
with these words.
 
 
 
 
 
 
But about the times and the seasons,
brethren,
you have no need for us to write.
Οι μεν ουν συνελθοντες
ηρωτων αυτον λεγοντες·
Κυριε, ει εν τω χρονω τουτω
αποκαθιστανεις
την βασιλειαν τω Ισραηλ;
ειπεν δε προς αυτους· Ουχ υμων εστιν
γνωναι χρονους η καιρους
ους ο πατηρ εθετο εν τη ιδια εξουσια,
αλλα λημψεσθε δυναμιν επελθοντος
του αγιου πνευματος εφ υμας,
και εσεσθε μου μαρτυρες
εν τε Ιερουσαλημ και παση τη Ιουδαια
και Σαμαρεια και εως εσχατου της γης.
και ταυτα ειπων βλεποντων αυτων
επηρθη, και νεφελη υπελαβεν αυτον
απο των οφθαλμων αυτων.
και ως ατενιζοντες ησαν
εις τον ουρανον πορευομενου αυτου,
και ιδου ανδρες δυο παρειστηκεισαν
αυτοις εν εσθησεσι λευκαις,
οι και ειπαν· Ανδρες Γαλιλαιοι,
τι εστηκατε βλεποντες εις τον ουρανον;
ουτος ο Ιησους ο αναλημφθεις
αφ υμων εις τον ουρανον ουτως
ελευσεται ον τροπον εθεασασθε αυτον
πορευομενον εις τον ουρανον.

So after coming together
they asked him saying:
Is it at this time
that you are restoring
the kingdom to Israel?
And he said to them: It is not
for you to know the times or seasons
which the father placed in his own authority,
but you shall receive power when
the holy spirit has come upon you,
and you shall be my witnesses
in both Jerusalem and all Judea,
and Samaria, and until the utter extreme of the earth.
And, after he said these things, while they were
watching, he was lifted up, and a cloud
received him from before their eyes.
And, as they were gazing
into heaven while he was going,
behold, two men stood beside
them in white garments,
and they said: Galilean men,
why do you stand looking into heaven?
This Jesus who was taken up
from you into heaven will thus
come in like manner as you saw him
going into heaven.

The phrase καιροι και χρονοι (times and seasons), implies a relatively long timeframe, as in Daniel 2.2 (LXX):

Και αυτος αλλοιοι καιρους και χρονους, καθιστα βασιλεις και μεθιστα, διδους σοφιαν τοις σοφοις και φρονησιν τοις ειδοσιν συνισιν.

He himself changes the times and seasons. He brings kings down and sets them up. He gives wisdom to wise men and knowledge to men of deep understanding.

The καιροι και χρονοι are epochs or eras, the ebb and flow of history, the coming and going of kingdoms and empires upon the earth.